Odszedł Adam Mrozek. Jego opowieść będzie trwać

Adam Mrozek, związany od urodzenia z Częstochową, przez całe życie szukał własnego języka opowieści o rzeczywistości. Wykształcony w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, kształtowany przez mistrzów i własną intuicję, wybrał drogę niezależną – pełną eksperymentu, swobody i odwagi. Malował, rysował, projektował, ale przede wszystkim nieustannie obserwował świat, by następnie przetwarzać go na swój sposób.

Jego twórczość nie była prostym zapisem tego, co widać. Raczej zaproszeniem do wejścia w przestrzeń pomiędzy – pomiędzy realnością a wyobraźnią, codziennością a snem. Z pozornie zwykłych motywów potrafił budować nowe światy: trochę baśniowe, trochę przypominające cyfrowe gry, zawsze jednak podszyte zabawą, formą i kolorem. To była rzeczywistość od nowa wymyślona, oderwana od dosłowności, a jednocześnie bardzo osobista.

Swoje prace prezentował publiczności na wystawach, targach wzornictwa, w galeriach – tam, gdzie mógł spotkać się z widzem twarzą w twarz. Wierzył w bezpośredni dialog obrazu z odbiorcą, w wolność interpretacji, w to, że każdy zobaczy coś innego i równie prawdziwego. Jego sztuka nie narzucała odpowiedzi – raczej zadawała pytania.

Dziś, gdy artysty już z nami nie ma, pozostaje jego świat – zapisany na płótnach, w rysunkach, w projektach światła. To w nich nadal żyje jego wyobraźnia, niespokojna i twórcza. Odszedł człowiek, ale nie zgasła opowieść, którą snuł przez całe życie. Ta będzie trwać – w obrazach i w pamięci tych, którzy mieli szczęście się z nią spotkać. Jego nieobecność zostawia pustkę, którą trudno wypełnić słowami.

Artur Kita @ak