Miasto poetycko uwikłane. Upamiętnienie twórczości H. Poświatowskiej oraz poezja w Częstochowie

Duże zainteresowanie poezją

Zwieńczeniem 46. edycji Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego, którego patronką jest Halina Poświatowska, był wielki finał, który odbył się w poniedziałek 22 listopada w sali koncertowej Filharmonii Częstochowskiej. Zainteresowanie tegoroczną edycją konkursu było szczególne, ponieważ zgłoszonych zostało aż 1500 utworów w 249 zestawach poetyckich. Wysokie liczby dają do zrozumienia, jak duże jest zainteresowanie tematem poezji.

Cieszy z pewnością niesłabnące zaangażowanie w twórczość artystyczną i mogłoby się wydawać, że jest to również wyjście na przeciw sympatykom twórczości jednej z głównych reprezentantek pokolenia “współczesności”, jednakże jedyną cechą wspólną konkursu z postacią Haliny Poświatowskiej jest jego frapująca nazwa. W praktyce pamięć o urodzonej w Częstochowie poetce ogranicza się do umiejscowionego przy Alei Najświętszej Maryi Panny pomnika w postaci rzeźby Haliny Poświatowskiej siedzącej na ławeczce oraz do działającego w ramach Muzeum Częstochowskiego Domu Poezji przy ul. Jasnogórskiej 23, który niegdyś zamieszkiwany był przez poetkę.

Niewykorzystana szansa

Wspomniany już Dom Poezji, będący muzeum “Haśki”, działa od 2007 roku i jest przykładem żywej pamięci oraz pielęgnowania pozostawionego przez Poświatowską dorobku artystycznego. Obiekt ten jest jednak jedynym takim miejscem w Częstochowie, którego tematem przewodnim jest sama poetka i jej twórczość. Tylko tam rzeczywiście można zaczerpnąć wiedzę na temat jej poetyckiej aktywności.

Można stanowczo stwierdzić, że brakuje w mieście wydarzeń kulturalnych obejmujących tematykę poetycką i co się z tym wiąże, również twórczość Poświatowskiej, takich które mogłyby przyciągnąć wszystkich darzących umiłowaniem polską poezję. Brak organizacji tychże wydarzeń jest niewykorzystaną szansą na zaangażowanie w życie artystyczne przede wszystkim młodzieży, wśród której poezja właśnie m.in Haliny Poświatowskiej cieszy się niebagatelnym zainteresowaniem. Tak znikome wykorzystanie postaci częstochowskiej przedstawicielki poezji kobiecej w promocji miasta wiąże się również z późniejszą niemożnością uzyskania przez Częstochowę opinii miasta „kulturalnego”, tj. takiego, w którym sztuka stanowi jego duszę, jest wszechobecna, przenika parki, skwery i ulice – nie tylko muzea, czy innego rodzaju okazjonalnie otwarte lokale.

@Staszek Majak