Artystyczne show w Pawilonie Wystawowym. Znajdziemy tu wszystko!

W dniu 25 listopada w Pawilonie Wystawowym Muzeum Częstochowskiego w Parku Staszica otwarto 44. Doroczną Wystawę Częstochowskiego Stowarzyszenia Plastyków im. Jerzego Dudy-Gracza. I nie była to tylko kolejna wystawa do „odhaczenia” w kalendarzu wydarzeń kulturalnych, ale spotkanie idei i wrażliwości, które udowodniło, że Sztuka wciąż ma się świetnie w naszym rodzinnym mieście.

Wystawa jest symbolicznym podsumowaniem roku intensywnej pracy twórczej Stowarzyszenia. Jest dowodem na to, że środowisko plastyków w Częstochowie konsekwentnie obdarza Sztukę szczególną czułością, a robi to od dekad, z godną podziwu konsekwencją. Można powiedzieć, że jeśli Sztuka miałaby swój adres zameldowania, to Park Staszica byłby jednym z pewniejszych miejsc. Znaleźliśmy tu prawie wszystko: grafiki, rzeźby, rysunki, malarstwo pejzażowe, realistyczne i abstrakcyjne. Te ostatnie – choć czasem wymagało chwili skupienia – potrafiło odwdzięczyć się intensywnym dialogiem z widzem.

Twórcza ciekawość Artystów wciąż ma się znakomicie i nie zna ograniczeń wiekowych ani technologicznych. Tematyka wystawy okazała się tak szeroka jak wachlarz zastosowanych technik. Od intymnych, osobistych refleksji, przez nastrojowe opowieści zapisane kolorem, aż po znakomicie spuentowaną współczesność. Czasem czule, czasem ironiczne, ale zawsze szczerze wyrażone przez Autorów. Dzięki temu każdy może odnaleźć coś dla siebie: własną emocję, wspomnienie albo po prostu moment cichego „aha!”.

Sztuka jest przestrzenią, w której można się zatrzymać – legalnie i bez wyrzutów sumienia – z pewnością możemy tak powiedzieć po obejrzeniu tej bardzo ciekawej wystawy. To właśnie tutaj doświadczenia nabierają sensu, a my sami możemy na chwilę zwolnić, popatrzeć, pomyśleć, a czasem nawet… westchnąć z uznaniem.

Warto dodać, że ekspozycja pozostanie w Pawilonie Wystawowym do 4 stycznia 2026 roku, więc czasu na spokojne obejrzenie wystawy jest jeszcze sporo. To dobra wiadomość dla tych, którzy lubią wracać do obrazów, a także dla tych, którzy potrzebują kilku podejść, by naprawdę się zatrzymać.

My wyszliśmy z Pawilonu Wystawowego bogatsi o wiele pozytywnych emocji i refleksji.

Artur Kita @ak