Wychowanek Rakowa kończy zagraniczne wojaże? Został wolnym piłkarzem

1 lipca wolnym piłkarzem po wygaśnięciu kontraktu z indonezyjską Persiją Dżakarta został Maciej Gajos – wychowanek Rakowa Częstochowa. Doświadczony pomocnik spędził na kontynencie azjatyckim dwa sezony, w których zaliczył 64 występy, zdobywając osiem bramek i notując dwanaście asyst. Był to dopiero pierwszy zagraniczny klub „Gajowego”, który wyjechał z Polski po pobytach w Jagiellonii Białystok, Lechu Poznań i Lechii Gdańsk.

Zawodnik urodzony w Blachowni koło Częstochowy pierwsze kroki w dużej piłce stawiał przy Limanowskiego 83, a jako dziecko był bywalcem „stadionowego” młyna. Zadebiutował w seniorskiej drużynie Medalików 31 maja 2009 roku i w ciągu trzech lat rozegrał 95 spotkań w czerwono-niebieskim trykocie. Ze statusem gwiazdy zespołu ruszył podbijać ekstraklasę za sprawą Tomasza Hajty, który zauważył jego talent.

Na oficjalny mecz po raz pierwszy pod Jasną Górę wrócił 30 października 2018 roku na starcie 1/16 finału Pucharu Polski między Rakowem, a Lechem. W późniejszych latach przyjechał na L83 jeszcze dwukrotnie z Lechią Gdańsk i dwukrotnie na stadion w Bełchatowie. Za każdym razem był gorąco przywitany przez publiczność, która zapamiętała jego wyczyny z dawnych lat. Z polskimi boiskami pożegnał się… trafieniem z połowy boiska, które okazało się decydującym w meczu z Legią Warszawa, już po pewnym spadku drużyny z Pomorza.

Pod koniec swojej przygody spotykał się raczej z szyderczymi komentarzami ze strony Lechistów i całej społeczności ekstraklasy po seriach słabszych występów i momentach, którymi nie pomagał swojej drużynie. Ale to niewątpliwie dobrze wyrobiona marka na naszym podwórku. Jego licznik w elicie zatrzymał się na 333 meczach, 47 golach i 26 asystach. Grał jako pomocnik defensywny, ofensywny, a i zdarzały się występy na skrzydłach. Mimo dwukrotnego powołania do reprezentacji Polski, nie zdołał zadebiutować z orzełkiem na piersi.

Dzisiaj Maciej Gajos mógłby być nie najgorszym uzupełnieniem składu dla drużyn z problemami w formacji środkowych pomocników. Tak się złożyło, że jednym z nich jest… Raków, który po kontuzji Vladyslava Kochergina, w obliczu możliwego odejścia Gustava Berggrena zostałby jedynie ze świeżo ściągniętym Karolem Struskim i niedoświadczonymi Ibrahimą Seckiem oraz Antonim Burkiewiczem z Akademii. Czy w klubie pojawia się temat sięgnięcia po Gajowego, czy peron już dawno odjechał? Zapytaliśmy i usłyszeliśmy, że nie jest to opcja brana w tej chwili pod uwagę i priorytetami pionu sportowego będą mniej wiekowi piłkarze, lecz okienko będzie długie, a wszyscy zdają sobie sprawę z sytuacji w środku pola i być może okaże się to sprawa do rozważenia. A kilka słów o Maćku przekazał nam Iwo Mandrysz, dziennikarz Polskiej Agencji Prasowej i stały ekspert telewizji NA WYLOT:

– Jego powrót do Polski to byłoby bardzo ciekawe przedsięwzięcie. Nie mam pojęcia, w jakiej dyspozycji jest Maciej Gajos, natomiast dużych umiejętności na pewno nie zapomniał. Przypuszczam, że dyscyplina taktyczna w Indonezji nie jest aż taka, jak w naszych ligach, więc nie wiem, czy potrafiłby się tak wpisać w drużynę. Przy odpowiednim podejściu, w odpowiednim treningu, jakiś zespół powinien mieć z niego jeszcze pożytek. A zawodników z takim doświadczeniem, z takim obyciem, nie ma zbyt wielu – stwierdził historyk klubu.

– Przypominam sobie, że dawno temu było takie spotkanie z Michałem Świerczewskim, Krzysztofem Kołaczykiem w bocznej sali konferencyjnej hali na Zawodziu, gdzie swego czasu Michał został zapytany o ewentualny powrót Mariusza Przybylskiego do Rakowa. I pamiętam, że wtedy był do tego dość sceptycznie nastawiony, a przecież wtedy Mariusz grał w Polsce. To są tylko moje odczucia, ale wydaje mi się, że podejście Michała Świerczewskiego do takich powrotów jest raczej na nie. Mateusz Zachara też jest takim przykładem, że nie zawsze te powroty muszą być udane. Ale to są też indywidualne przypadki, więc nie można uogólniać – zakończył.